Tijden lang in mijn leven heb ik mij laten leiden door de gedachten en gevoelens van andere. In eerste instantie wist ik precies wat ik wilde. Ik ging er dan helemaal voor, ik had mijn idee en deed er alles aan om deze ideeën tot uitvoering te laten komen.
Op een gegeven moment komt er een stadium dat je met mensen om jou heen gaat delen wat je plannen zijn en hoe je het precies voor je ziet. en juist dan…. gaat het fout.

Hoe kan dit?….

Hebben ze niet het beste met mij voor?…..

Ze zijn vast slimmer dan ik,…….toch?

Misschien hebben ze ook wel gelijk……..?

In ieder geval, de inspiratie stopt en het idee verdwijnt in de ijskast. Maar het gaat verder. Elke keer wanneer dit gebeurt breekt er binnen in jou een klein stukje af van wie je werkelijk bent. Er start een transformatie, in dit geval alleen een negatieve transformatie. Je accepteert het en probeert verder te gaan. Je gaat ook verder, maar je bent veranderd.
Waarom eigenlijk? en waar komt het vandaan?

Ik ben er achter gekomen dat de mensen die zich mengen in jouw idee; en vaak nog ongevraagd ook, vaak veel minder zeker in het leven staan dan jij. Dit is de reden dat zij op die manier met jou hebben gecommuniceerd. Zij communiceerde vanuit angst. Er was geen vraagstelling,…. het was hun onzekerheid die ze over jou heen hebben geprojecteerd. Als jij geen risico’s neemt is dat voor hun vaak ook een stuk veiliger. 

Het is voor jou zaak om 1 a 2 dingen te doen.
1. Hou vast aan je doel en de uitkomst. Schrijf het op en herhaal het vaak. Deel het met zo weinig mogelijk mensen. Mochten de mensen met wie je het hebt gedeeld je idee niet steunen om welke reden dan ook geef niet op.
2. Mocht je je niet staande kunnen houden en wordt je onzeker en stort hierdoor alsnog je idee in elkaar. Zoek dan een buitenstaander die er voor jou is en er ook voor je is als om wat voor reden dan ook jouw doel niet is geslaagd en die jou wel feliciteert met dat je het hebt geprobeerd en je hebt geleerd.

Ik slaap er nog een nachtje over,
Weltrusten.