Ik betrap mijzelf er vaak op dat ik spontaan zomaar uit het niets twijfel aan mijn kunnen. Ik merk dat ik niet de enige ben die dat heeft, Waar komt dat toch vandaan?

Hoe vroeg in ons leven wordt ons al verteld dat we niet goed genoeg zijn? zijn dat je ouders, de school?

Uit mijn eigen ervaring met mijn zoontje heb ik ervaren dat als je kind is geboren dat het moet voldoen aan van alles. Het moet de juiste lengte hebben, het moet het juiste gewicht hebben en eigenlijk vanaf dag 1 worden we al vergeleken met de mensen om ons heen. 
Hoe eerlijk is dit eigenlijk?

Kunnen we iedereen wel met elkaar vergelijken en wat zou er gebeuren als we het niet zouden doen?

Op latere leeftijd moet je op school elke vraag goed hebben anders maak je een FOUT! en krijg je een rode haal door je meesterwerk. Diep van binnen doet dit je pijn, je bent verdrietig en moest misschien wel huilen wanneer je dit in groep 3 voor het eerst meemaakt. Toch wordt je verteld dat dit is zoals het leven is. 
Je leert er mee omgaan, maar went de pijn ooit? Worden we echt niet meer geraakt? Of verstoppen we de pijn? Of spelen we toneel zodat we niet meer echt worden geraakt?

Probeer weer eens wat meer te voelen, diep van binnen, wat het echt met je doet en gedaan heeft.

Ik slaap er nog een nachtje over,
Weltrusten.