Soms kom je op momenten in je leven dat het lijkt alsof je van het pad af bent geraakt, maar is dat zo? Je hebt een gevoel en je hebt een idee over hoe de toekomst eruit kan zien en naar dat beeld leef je.
Hoe goed heb je naar de details gekeken van je plaatje dat je hebt en hoe trouw ben je aan je gevoel gebleven?
Hou je vast aan een beeld van vroeger? Of is het echt het beeld van nu? Bezit je nu alles om te bereiken wat je werkelijk wilde?

Ondanks dat je soms je leven aan het plannen bent of simpelweg aan het leven bent is het op die momenten net alsof je wakker wordt doordat de automatische piloot ineens een andere wending neemt dan je had verwacht. 
Wat doe je dan? Raak je in paniek en kies je voor angst? Of kijk je waar deze nieuwe weg naartoe gaat en kies je voor het liefdevolle ontvangst van deze plotse wending?
De meeste mensen (daarom zijn we mensen) zullen in eerste instantie in paniek raken en niet weten wat te doen. Daar is angst dol op! 
Tegen de tijd dat je bewust bent dat de “auto” gewoon doorrijdt alleen even een andere afslag heeft genomen kom je in balans en kan je zien wat er aan de hand is. “Even diep adem halen.”

Welke kant gaan we eigenlijk op? en waar kan deze nieuwe weg mij brengen? Brengt deze weg mij verder dan de oude weg? Heb ik met mijn ogen dicht een afslag gemist of heeft “de auto” de auto dat gedaan? 

Eigenlijk wilde ik al heel lang die andere afslag nemen, maar durfde het niet. Nu is het voor mij bepaald. Ik zet de automatische piloot uit en blijf wakker, nu kan ik vrij sturen waar ik heen wil gaan en waar ik wil dat ik uitstap. Nieuwe wegen bewandelen nieuwe dingen ontdekken.

Of we het op dat moment nu willen (herkennen) of niet,….

Ik slaap er nog een nachtje over,
Weltrusten.