Wat nu als,…..
Wat nu als ik mijn banden niet had gewisseld, 
Wat nu als ik had besloten om niet op wintersport te gaan,…..
Deze gedachten gaan op momenten als deze vaak door mijn hoofd. 

Een half haar geleden stond ik hier op precies dezelfde plek als waar ik nu sta met een glimlach op mijn gezicht en straalde ik. 
Ik kwam winterbanden onder mijn splinter nieuwe droom auto zetten, want ik zou met mijn gezin een lang gekoesterde wens in vervulling laten komen. We gaan op wintersport en vieren daar oud en nieuw in de sneeuw. 

Ik wist dat de rit niet makkelijk zou worden; maar ik had de grootste moed en vertrouwen. 
Het was een reis waarbij we moesten gaan uitvinden hoe ontspannen het rijden was met een elektrische auto naar wintersport. Dit rit was niet makkelijk maar we waren veilig aangekomen en kwamen veilig weer thuis. 

Daarna stortte mij wereld in.

Nu een half jaar later, 

Sta ik hier weer met een gebroken hart en tranen in mijn ogen. Wat nu als,….. gaat er steeds door mijn hoofd. 
Vlak na thuiskomst van de wintersport viel ons samengestelde gezin uit elkaar. Op dat moment voelde het als een keuze die gemaakt moest worden. 
Nu dat halve jaar later als de keuze die nooit overwegen had mogen worden. 
Van het weekend vier ik de verjaardag van mijn zoon, 11 jaar wordt hij alweer. Dit jaar niet zoals de afgelopen jaren met zijn 5en wakker worden en later alle familie laten komen, dit weekend worden we samen wakker en zal er (door iets wat ik geen naam wil geven) weinig tot geen familie zijn omdat ze bang zijn een boete te riskeren. 
Alle openbare gelegenheden waar ik normaal ontspanning zou vinden of nieuwe mensen zou kunnen ontmoeten zijn gesloten. 
Opeens sta je totaal alleen in de wereld en kijk ik op vrijdagmiddag weer uit naar de woensdagmiddag dat ik mijn zoontje weer bij zijn moeder op kan halen.

Eenzaamheid heeft dit jaar voor mij een nieuwe diepgang gekregen.

Ondanks dat, blijf ik trouw aan mijn dromen. En zullen mijn dromen werkelijkheid worden. Ik droom dat als ik hier over een half jaar weer sta, dat ik dan weer aan het opbouwen ben naar een gezin en dat ik de plannen die ik had met mijn gezin eindelijk waar kan maken. 

Ik slaap er nog een nachtje over,
Weltrusten.